Ik was een early adopter van de Asus Eee PC. De mijne is een 4G, een van de eerste sub-notebooks ever. Nu trouwens al zwaar achterhaald door een nog immer uitdijend legioen van klonen.Mijn keuze voor dit pc-tje had een heel praktische reden: het gewicht. Ik sleep mijn laptop (een Schlepptop dus) met me mee van archief naar bibliotheek, reis met het openbaar vervoer, maar moet soms een flink eind lopen naar de plaats van bestemming. Dan ben je die meer dan drie kilo liever kwijt dan rijk, zeker als je ook nog je fotocamera, notitieblok, leesvoer en thermoskan met je meezeult.
Dit dingetje weegt nog geen kilo. Het valt me op dat in vrijwel geen enkele advertentie van computerwinkels het gewicht van deze mini-laptops wordt vermeld. Kennelijk heeft het gadget-gehalte meer appeal dan de praktische hanteerbaarheid. En computerverkopers zullen weinig aan archiefonderzoek doen, dat zal ook meespelen.
Het toetsenbord is klein, te klein voor mensen die gewend zijn met tien vingers te typen. Stumpers die het nog doen met twee vingers zullen hier minder last van hebben. Het scherm is echter prima, alles is uitstekend te lezen en veel programma's (Word e.d.) kennen de mogelijkheid om letters te vergroten. Gebruik er een (draadloze) muis bij, dat is stukken comfortabeler dan het touchpad.
Om de prijs laag te houden worden veel sub-notebooks geleverd met open source software (Linux, OpenOffice e.d.). Dat is voor genealogen een probleem, er zijn wel genealogieprogramma's die op Linux werken, maar die zijn in Nederland niet populair. Ik heb Windows XP geïnstalleerd, enkel en alleen om mijn genealogieprogramma (Haza-21) te kunnen gebruiken. Dat werkt overigens prima, zeker nadat ik het 512 Mb RAM-geheugen had vervangen door een 2 Gb module (circa 25 euro).
Mijn notebookje heeft een SSD, een Solid State Disk, dus een harde schijf zonder bewegende onderdelen. Daarmee bouw je een heel robuuste computer. Grote SDD's waren en zijn echter duur, dus ik moet het doen met slechts 4 Gb. Dat red ik net (XP, Haza-21, Word, Excel, Explorer, Powerpoint, virusscanner, Adobe Reader). Ga je over op een klassieke harde schijf, dan heb je meer ruimte, maar je moet voorzichtiger zijn met het apparaat. Niet dat ik gooi en smijt met die van mij, maar hij is gewoon mee te nemen in rugzak of zelfs (heel onopvallend!) plastic tas.
Conclusie: het is een prima dingetje om in het archief iets op te zoeken. Om akten en lijsten in te voeren is het toetsenbord te klein. Archiefbezoek verandert de laatste tijd echter in rap tempo door de opkomst van de digitale camera. Met de camera fotografeer ik een hele rits akten of lijsten, die ik thuis op mijn 22 inch breedbeeldscherm dan naar hartelust kan transcriberen. Leve de digitale revolutie!
0 reacties:
Een reactie plaatsen